Met De Arbeider Spreekt proberen gaan wij vooral in gesprek met mensen uit de arbeidersklasse met de bedoeling dat deze zich zo volledig mogelijk kunnen uiten, iets wat telkens in de burgerlijke media ontbreekt. Dit doen we door middel van voorbereide vragen te stellen om het gesprek aan te gaan, middel van gestructureerde vragen en improvisatie tijdens het gesprek, proberen we de arbeider of student het gesprek zelf kan leidden. Interviews blijven altijd anoniem zolang er door de persoon geen uitdrukkelijke toestemming werd gegeven om persoonlijke informatie te delen.
Interview 1
“Ja, staken is een recht van iedereen, maar ook geen plicht. Dus de mensen die zich er niet goed bij voelen om op straat te komen, daar heb ik alle respect voor. Maar wij komen op straat voor iedereen, niet alleen voor onszelf, ook voor die mensen, en wij zullen blijven vechten zodat het beter wordt voor iedereen.”
Interviewer: Waarom bent u hier vandaag?
Arbeider #1: Wel omdat we een probleem hebben met de nieuwe regering, hetgeen wat zij allemaal willen doordrukken. Een van de zware punten is eigenlijk de pensioenen die op iedereen impact hebben. Iedereen gaat voor minder loon, voor minder pensioen, veel langer moeten werken. Ikzelf vertegenwoordig de post en als je ziet onze postbodes zouden bij wijze van spreken tot hun 67 post en pakjes moeten gaan ronddragen. Ik zie ze bijna al lopen met een rollator op hun 67.
Interviewer: Was dit iets dat deels bij de vorige regeringen aanwezig was, of iets dat volgens u nu pas naar voren is gekomen?
Arbeider #1: Het is vooral sinds dat we een meer rechtse regering gekregen hebben met meneer de Wever aan het hoofd.
Interviewer: Wat zijn uw persoonlijke verwachtingen van deze staking? Wat kan er worden bereikt volgens u?
Arbeider #1: Onze verwachtingen zijn vooral dat we een signaal geven, een duidelijk signaal geven met de bevolking, net zoals dat we met de laatste manifestatie in Brussel [11 oktober 2025] gedaan hebben aan deze regering, dat dit niet de weg is waar de bevolking op wil.
Interviewer: Hoe zou u de huidige maatschappij willen veranderen als het aan u lag? Dat is een heel brede vraag natuurlijk, maar zijn er dingen waarvan u denkt “Dat zou nu toch echt moeten veranderen” en “Dat zou de regering kunnen doen, of dat zouden wij in verandering kunnen brengen met deze staking”?
Arbeider #1: Wel, we krijgen een meer diverse samenleving. Mensen worden sowieso ouder, dus er moet een meer sociaal en divers beleid komen. En met een rechtse regering ga je geen meer divers, noch een socialer beleid creëren.
Interviewer: Dus u zou dan pleiten voor een een linkse regering, een linkse coalitieregering veronderstel ik dan?
Arbeider #1: Klopt.
Interviewer: Is er nog iets dat u zou willen mededelen aan mensen die niet deelnemen aan de staking of die dat op dit moment tegen de staking gekant zijn?
Arbeider #1: Ja, staken is een recht van iedereen, maar ook geen plicht. Dus de mensen die zich er niet goed bij voelen om op straat te komen, daar heb ik alle respect voor. Maar wij komen op straat voor iedereen, niet alleen voor onszelf, ook voor die mensen, en wij zullen blijven vechten zodat het beter wordt voor iedereen.
Interviewer: Jullie nemen eigenlijk het initiatief voor alle arbeiders?
Arbeider #1: Ja, en we hopen gewoon dat de mensen mee op straat komen om ook hun ongenoegen genoegen te uiten.
Interview 2
“Ik heb niet veel verwachtingen, ik ga er eerlijk over zijn. Ik draai al lang mee en ik heb al aan veel stakingen en acties meegedaan. Verwachtingen, dat weet ik niet. Ik hoop natuurlijk dat er eindelijk is geluisterd wordt, de mensen zijn wel verkozen dus ze zouden nog wel mogen luisteren.”
Interviewer: Waarom bent u hier vandaag?
Arbeider #2: Ik ben hier vandaag omdat ik niet akkoord ga met de beslissingen van de regering. Ik ben leerkracht, ik werk in het volwassenenonderwijs, dus wij zijn ook al eens op een andere manier geraakt met de inschrijvingsgelden die verhoogd, en dan de pensioenmaatregelen voornamelijk. Maar in het algemeen ga ik persoonlijk niet akkoord met beslissingen die de regering momenteel aan het nemen is.
Interviewer: Wat zijn uw persoonlijke verwachtingen van deze staking? Wat kan er worden bereikt volgens u?
Arbeider #2: Ik heb niet veel verwachtingen, ik ga er eerlijk over zijn. Ik draai al lang mee en ik heb al aan veel stakingen en acties meegedaan. Verwachtingen, dat weet ik niet. Ik hoop natuurlijk dat er eindelijk is geluisterd wordt, de mensen zijn wel verkozen dus ze zouden nog wel mogen luisteren.
Interviewer: U hebt het gevoel dat er niet echt geluisterd wordt?
Arbeider #2: Niet echt nee, gewoon niet, hè?
Interviewer: Vindt u dat als vrouwelijke arbeider dat u aan de hervormingen een extra impact ervaart?
Arbeider #2: Als het over mij persoonlijk gaat, ik ben al 50 en eigenlijk in de periode dat ik zwangerschapsverlof had dan was de situatie nog anders. Op dit moment is er voor mij denk ik niet echt een verschil. Maar natuurlijk de impact is groter op jonge vrouwen.
Interviewer: Heeft u nog iets te zeggen tegen de mensen die niet meestaken of die tegen de staking gekant zijn?
Arbeider #2: Ik denk dat dat een persoonlijke beslissing is. Ik hebt zelf weet van veel collega’s die niet meestaken, maar die daarom niet ertegen zijn. Die zijn ook geen fan van de beslissingen van de regering. Maar ja, dat staken op zich, dat is heel persoonlijk en dat is voor mij ook wel dubbel. Maar ja, als we ons niet laten horen, dan gaat er helemaal niets veranderen.
Interview 3
“Volgens de prognose zou ik € 750 netto verliezen aan pensioen, over 40 jaar natuurlijk hè. Dus vergeleken met het nieuwe plan tegenover het oude plan, dat is wel enorm natuurlijk. Ik probeer dan ook mijn leerlingen daar een beetje warm voor te maken, waarom ik ga staken en hoe dat dat juist in elkaar zit. En dat is ook een beetje mijn doel om dan een breder netwerk te krijgen waarbij mensen bewust zijn van het doel van staken en het nut ervan ook. Want al die sociale verworvenheden zijn dingen die door sociale strijd zijn naar voren gekomen. Denk aan basisdingen zoals stemrecht, sociale zekerheid…dat willen ze nu stil aan afbreken zonder ons te doen flinchen, om ons dat te doen accepteren. Maar dat laten we ze niet doen natuurlijk hè.”
Interviewer: Waarom bent u hier vandaag?
Arbeid #3: Vooral de pensioenmaatregelen. Die raken ons heel hard als onderwijspersoneel. Dat is wel iets dat ook persoonlijk, ik sta nog maar twee jaar in het onderwijs, een heel grote impact gaat hebben op lange termijn.
Volgens de prognose zou ik € 750 netto verliezen aan pensioen, over 40 jaar natuurlijk hè. Dus vergeleken met het nieuwe plan tegenover het oude plan, dat is wel enorm natuurlijk. Ik probeer dan ook mijn leerlingen daar een beetje warm voor te maken, waarom ik ga staken en hoe dat dat juist in elkaar zit. En dat is ook een beetje mijn doel om dan een breder netwerk te krijgen waarbij mensen bewust zijn van het doel van staken en het nut ervan ook. Want al die sociale verworvenheden zijn dingen die door sociale strijd zijn naar voren gekomen. Denk aan basisdingen zoals stemrecht, sociale zekerheid…dat willen ze nu stil aan afbreken zonder ons te doen flinchen, om ons dat te doen accepteren. Maar dat laten we ze niet doen natuurlijk hè.
Dus we moeten wel een signaal zetten, er is nog niets beslist. Die plannen liggen er, maar er is nog niets beslist, dus we moeten zeker daar een standpunt innemen, zeker als openbare diensten, onderwijs, iedereen die hier vandaag samen is. Mooie groep mensen samen, voor het algemeen belang heel belangrijk. Dat is een beetje kort waarom ik hier ben.
Arbeider #4: We moeten ook de leeftijd niet vergeten hè. Ik sta voor de klas nu, ook twee jaar, maar ik zie mezelf dat niet doen op latere leeftijd. De groepen die ik krijg, ik geef praktijk, zware jongens hè? Moeilijke jongens. Ik heb jongens gehad met enkelbanden. Op latere leeftijd, als daar iets misloopt, kan ik daar niets meer tegen doen. Sta ik daar ook niet meer veilig. Fysiek kan ik dat dan ook niet meer aan, en dat vergeten mensen volgens mij soms ook, de regering soms ook.
Arbeider #3: Het is een zware job en het moet ook al zware job erkend worden in zekere zin. Veel mensen zeggen “Ah, oké leraar, vakantie dit en dat” maar wat er allemaal bij komt als thuiswerk, dat is iets dat vaak compleet vergeten wordt. Dus ik denk dat dat ook wel een belangrijk punt is, de erkenning van dat zwaar beroep en ook de erkenning van het leerkrachtenberoep als iets waardevol. We leiden de toekomstige arbeidsmarkt op, iets onmisbaar, dus de appreciatie mag er ook wel komen. Niet enkel op vlak van loon, maar ook op vlak van pensioen. Wij hebben geen extralegale voordelen, gelijk iemand in het privé, wij hebben geen bedrijfswagen, geen GSM, geen extra voordelen. Goude handdruk, dat soort dingen zijn niet echt mogelijk in het onderwijs. Dus dat is toch een belangrijk dat we willen maken.
Interviewer: Vinden jullie dat de hervormingen op jongeren meer impact hebben?
Arbeider #3: Absoluut, ja. Jongeren gaan dit het hardst voelen, de besparingen op het pensioen, denk ik. Dat is toch wel iets dat ik wil benadrukken, absoluut.
Interview 4
“De regering Bart De Wever vormt coalities met andere partijen die zich naar hem toe trekken. Elke keer wordt er iets beloofd voor de verkiezingen, en achteraf is het ineens helemaal iets anders, daar kunnen we niet tegen wanneer ze beginnen liegen tegen het volk. Het volk dat eigenlijk stemt voor de regering-De Wever, dat is heel triest om dan achteraf te zeggen: ‘kijk, alles wat we jullie beloofd hebben wordt niet gerealiseerd’. Het wordt alleen maar erger, we moeten elke keer meer belasting betalen, er worden heel veel dingen ontnomen, de rechten van een mens.”
Interviewer: Waarom bent u hier vandaag?
Arbeider #5: Ik sta hier tegen de regering die ons altijd heeft belogen eigenlijk. Het is eigenlijk de enige reden waarom wij staken, want anders hadden wij hier nooit gestaan.
Interviewer: Heeft u al meegedaan aan een andere staking?
Arbeider #5: Bijna alle stakingen. Sinds dat de regering ons heeft belogen, van de eerste keer dat die verkozen.
Interviewer: U staat dus van voor in de linie?
Arbeider #5: In de frontlijn ja [gelach]. We zijn wel heel vreedzaam, het is niet alsof we mensen belemmeren ofzo. Ieder heeft zijn eigen keus, of je nu wel of niet staakt. Maar dat is wel heel belangrijk, een stem laten horen en een signaal geven van: “kijk, dit gaat veel te ver”, en we moeten zien dat wij in plaats van achteruit gaan, vooruitgaan, zeker voor de gewone mens hè.
Interviewer: U hebt het dan over de regering-De Wever, denkt u dat die problemen al deels aanwezig waren voor deze nieuwe regering, of is het echt een symptoom van deze regering zelf?
Arbeider #5: De regering Bart De Wever vormt coalities met andere partijen die zich naar hem toe trekken. Elke keer wordt er iets beloofd voor de verkiezingen, en achteraf is het ineens helemaal iets anders, daar kunnen we niet tegen wanneer ze beginnen liegen tegen het volk. Het volk dat eigenlijk stemt voor de regering-De Wever, dat is heel triest om dan achteraf te zeggen: “kijk, alles wat we jullie beloofd hebben wordt niet gerealiseerd”. Het wordt alleen maar erger, we moeten elke keer meer belasting betalen, er worden heel veel dingen ontnomen, de rechten van een mens.
Interviewer: Is het correct om te zeggen dat u een beetje denkt dat die verkiezingen vooral veel show zijn, en dat er heel veel beloftes worden gemaakt door politici die dan door de verschillende partijen niet waar zijn gemaakt? Of ziet u het anders?
Arbeider #5: Nee, dat is wat u zegt. Dat is het helemaal hè. Dat wordt altijd zogezegd waargemaakt, maar wordt helemaal niet waargemaakt. Dat is ook te danken aan andere partijen die eigenlijk meegaan hè? Wij begrijpen het allemaal nog steeds niet. Ik wil het heel graag begrijpen, maar ze duwen ons altijd meer in die put, en het blijft maar komen en na een tijd hebben wij geen kant meer om op te gaan.
Interviewer: Wat wilt u met deze staking precies bereiken of wat wilt u? Wat is persoonlijk voor u het nut van de stakingen?
Arbeider #5: Dat ze gewoon eigenlijk wat ze hebben beloofd moeten realiseren, dus dat gewoon nakomen. Een belofte moet je nakomen, hè? Dus dat is het enige. En dat gaat ons veel meer helpen, en moesten er belastingen betaald worden dan ja oké, daarvoor komt ook de ziekenkas ertussen, en zorg voor de mensen die het nodig hebben, daar staan we heel open voor. Maar ze moeten niet elke keer nieuwe begrotingen maken die op ons vallen.
Interviewer: Er is eigenlijk geen inspraak van de arbeiders, als ik het zo zie?
Arbeider #5: Totaal niet. Wij hebben geen mening, hè. Het gaat ook niet alleen over de arbeiders, ook de bedienden, in alle sectoren. Ook al heven wij onze stem op, dat wordt precies niet gewaardeerd of opgenomen.
Interviewer: Is er iets dat u zou willen mededelen aan mensen die vandaag niet zijn gaan staken of die dat gekant zijn tegen de staking?
Arbeider #5: Vooral zeker mee komen staken. Met hoe meer dat we zijn, hoe meer dat wij het signaal tonen aan de regering en zeggen: kijk, er is iets dat eigenlijk niet klopt. Dus als er mensen zien die nog niet staken, ik zou zeggen: kom mee staken zodat wij echt een signaal geven aan de regering.
